Hari Raya holiday

ជំរាបសួរ​ទាំងអស់គ្នា!!!

ដូចជាយូរ​បន្តិច​ ដែល​blog ​នេះអត់អាប់ដេត។ ថ្ងៃ​នេះ​ដំរី​យំ​មានរឿង​បន្តិច​បន្តួច​ចង់​ចែក​រំលែក​។
កាលពីសប្តាហ៍​មុន​នេះ ដំរីយំ​បានទៅតំបន់​មួយឈ្មោះ Kuala Krai in Kelantan State ដើម្បីចូលរួម​ ហារីរ៉ាយ៉ា (Hari Raya) ជាមួយ​មិត្ត​រួមថ្នាក់ម្នាក់​។​ ហារីរ៉ាយ៉ា ជាថ្ងៃ​ស្រាយបួសធំជាង​គេ និងក្រោយគេ​ក្នុងខែបួសរ៉ាម៉ាន់ដន​របស់អ៊ីស្លាម គឺធ្វើចំពេល ភ្ជុំបិណ្ឌរបស់ខ្មែរយើង​ដេរ ហើយក៏មានទម្លាប់​ខ្លះស្រដៀង​នឹងខ្មែរ​ផង​ដែរ។

ទៅដល់កឺឡានតាន់​ថ្ងៃ​ទីមួយ អត់បានទៅណាទេ គឺនៅក្នុងផ្ទះ ជួយធ្វើការងារផ្ទះ ដូចជា បោសសំអាត​ និង​ ជំរះស្មៅ។ ថ្ងៃហ្នឹងអត់បានញ៉ាំ​អឺ​ទេ​ព្រោះ គេនៅបួសនៅឡើយ ចឹងទៅក៏អត់មានអីញ៉ាំតាមហ្នឹងដែរ​ទៅ។​ ដល់ពេលល្ងាច ស្រាយបួស ក៏ទៅទិញអីពីផ្សាមកញ៉ាំ អ្នកផ្ទះនោះ គេអត់ចំអិន អាហារទេ ព្រោះគេទៅញ៉ាំនៅផ្ទះ​បង​ប្អូន​។ ដល់​ពេល​យប់ ក៏មិនដឹង​ទៅណា​ទៀត​មាន តែនៅ​ផ្ទះ​ដដែល សំណាង​ល្អ បានដាក់​ទៅជាមួយ​សៀវភៅ មួយក្បាលទុកអាន មុនពេលគេង។ អូ អូ កុំបាច់ឆ្ងល់ រឺយល់ថាដំរីយំចូលចិត្ត​អានសៀវភៅ ការពិត​មិនមែន​ទេ ពូដំរី​ដាក់សៀវភៅ​តាម​ព្រោះសៀវភៅ​ជាថ្នាំងងុយគេងរបស់ពូ ព្រោះដឹងថាកន្លែង​ថ្មី ប្រហែលមិនងងុយគេង។

កង្ហាដែលប្រើ ក្នុង បន្ទប់ នោះ

ថ្ងៃ​បន្ទាប់​គឺហារីរ៉ាយ៉ា មូស្ល៊ីម​លែងបួស ទៀត​ហើយ​។​ ព្រឹកឡើង​ញ៉ាំអាហារ​ពេល​ព្រឹកជាធម្មតា ដំរីយំញ៉ាំតែក្តៅមួយពែង​ ជាការស្រច។ ជាទម្លាប់ នៅថ្ងៃរ៉ាយ៉ា គេ​ទៅសួរសុខទុក្ខ មិត្ត និង បងប្អូនតាមផ្ទះ គ្រួសាររបស់មិត្តពូដំរី ក៏ដូចគ្នា ពួកគេ​ទៅលេង ពូមីងគេ នៅទីនោះ គេទទួល យើងយ៉ាងរាក់ទាក់ មាន អាហារ កាហេ្វ តែ និងនំជាច្រើន យើងគួរតែ​ញ៉ាំ ជាការគួរសម ដូចដឹងស្រាប់​ហើយ​ អាហារពិសេស​របស់​គេ គឺការី ពេលនោះ​មាន​ការីពីរប្រភេទ គេ​ញ៉ាំជាមួយ បាយដំណើប ។​ អ្វីដែលធ្វើ អោយពូដំរី​នឹក​ដល់ខ្មែរ គឺក្រឡាន គេចេះដុត ក្រឡាន ប៉ុន្តែគេមិនញ៉ាំដូចខ្មែរយើង​ទេ ខុសគ្នា​បន្តិច ក្រឡាន គ្មានជាតិ​ផ្អែមទេ គេមិនដាក់អីទាំង​អស់ក្រៅពី​អង្ករដំណើប ហើយ​គេ​ញ៉ាំជាមួយខសាច់គោ ដែលគេយ៉ាងស្ងួតល្អ។

ការី

ជាធម្មតា ក្មេងៗ តែងនិយាយថា សឺឡាម៉ាត់ ហារីរ៉ាយ៉ា (Selamat Hari Raya)ទៅកាន់​ចាស់ ព្រោះ​គេដឹងថា ចាស់ៗ​នឹងអោយអាងប៉ាវ ទៅពួកគេ។ គេក៏អោយអាងប៉ាវទៅចាស់វិញដែរ ដូចជា ពុក ម៉ែ និង លោកតា លោកយាយ។

បន្ទាប់ពីគ្រួសារនេះទៅ យើងបន្តទៅគ្រួសារមួយទៀត ដែលគួរអោយ​ចាប់​អារម្មណ៍​សំរាប់ពូដំរី គឺគ្រួសារខ្មែរអីស្លាម។ ទៅដល់ គេក៏រាក់ទាក់ ល្អណាស់​ដែរ សំនួរដំបូង​ដែលគេសួរ តើយើង​ជាមូស្ល៊ីមរឺមិនមែន? មិនដឹងថាមក​ពីអី​ដែរ តែ​ថ្ងៃនោះពូដំរីស្លៀកពាក់ ជារបៀប​ម៉ាឡេ ប្រហែល​ជាដូចមូស្ល៊ីមក៏មិនដឹង។ ពួកគាត់​និយាយ​ខ្មែរ​មិនសូវច្បាស់ទេ ព្រោះគាត់ទៅរស់នៅទីនោះយូរគួរសម គឺទាំង​ពីសម័យលន់នុល​​ម្ល៉េះ។ ពួកគាត់​និយាយ​បានតិច​ៗ ហើយដល់ពេលបាន​និយាយជាមួយពូដំរី មិនអួតទេ ពូដំរីនិយាយ​ខ្មែរ​បាន​ល្អណាស់ ហាហា។ គាត់និយាយ​ថា ពូដំរីនិយាយ​ខ្មែរ​ពិរោះ ហាហា ប្រហែល​គាត់​ចង់​និយាយ​ថា ពូដំរី​និយាយ​ខ្មែរ​ច្បាស់​ល្អ គាត់រក​ពាក្យច្បាស់មិនទាន់​ក៏ថា និយាយពិរោះ។ អ្វីដែលគួរចាប់​អារម្មណ៍​ពី​គ្រួសារគាត់ គឺគាត់ធ្វើ​នំអន្សម។ បន្ទាប់ពី​គ្រួសារនេះ ទៅមួយទៀត​ធ្វើរបៀប​នេះរហូតដល់ល្ងាច។

រូប នេះ ថតជាមួយប្អូនរបស់រ៉ាម៉ាន់

នៅថ្ងៃ​បន្ទាប់​បាន​ដើរមើលតំបន់មួយចំនួន​ហើយក៏បានថតរូបមកខ្លះ

ធនាគារដំបូងគេនៅកឺឡាន់តាន់

សសរកូអាននៅ មុខវាំងសុលតង់

ដំណាក់មួយ ក្បែរវាំង

ឆ្នេរ មើលទៅមិនគួរអោយចង់ លេងសោះ ទឹកក៏មិនសូវស្អាតដែរ

ផ្សារមួយនៅកូតាបារូ កឺឡាន់តាន់

ដូចអស់​ហើយ​​មិនបានថតច្រើន​ប៉ុន្មាន​ទេ។

ស្អែកឡើង លាអ្នករាល់​គ្នា​ នៅកឺឡាន់តាន់ បន្ត​ដំណើរទៅ កូឡាឡាំពួ ម៉ាងៃហ្នឹងគ្មាន​បាន​ធ្វើ​អីទេ គ្រាន់តាធ្វើដំណើរ ទៅដល់​កូឡាឡាំពួ​ យប់​ល្មម។ គេងនៅទីនោះមួយយប់ ហើយក៏បន្តទៅមុខទៀត ទៅ ចូហូ​បារ៉ូ ព្រោះគិត​ថា​ទៅ​មើល សិង្ហបូរី​ម៉ាភ្លែត

Johor Baru

ទៅដល់ ចូហូ និង សិង្ហបូរី គ្មានស្គាល់អីម៉ាម៉ាត់ ដើរចុះ ដើរឡើង ឃើញ ក្រុមហ៊ុន​ទេសចរណ៍មួយ ក៏ចូលទៅ​សុំ​ផែនទី​ គេមួយ។​ ដល់បាន​ផែនទីមក ដូចគ្រាន់​បើបន្តិច ទៅរកស្ថានីយ៍រថភ្លើង​ និង​ទៅកន្លែងមួយចំនួន។

ល្ងាចឡើង​ត្រលប់​មក ចូហូវិញ គេងមួយយប់ទៀតនៅចូហូ ព្រឹកឡើងធ្វើដំណើរមកសាលាវិញ។

Merlion

No comment

ពេល​មក​ដល់​សាលា​សិស្ស​ប្អូន​មក​ដល់​សាលា​ដែរ នាំគ្នានំាក្មេងៗ អោយ​ស្គាល់​សាលា​ទាំងយប់

ផ្លូវ ទៅបណ្ណាល័យ